StadsWeb

Stad meer dan droag brôôd

Content

StadsWeb

StadsColumn

Op deze website mag een pittige column natuurlijk niet ontbreken. Van september 2005 tot begin september 2007 heeft Joost van de Putte deze taak op zich genomen. Daarna ging Sundaygirl tot mei 2009 als vaste columnist in op zaken die haar bezig hielden. Sinds 2011 hebben we het zonder columnist stellen, maar in maart 2021 is de vergulde haan op de Stadse kerktoren die soms hoog van de toren blaast.

----------

Waer bleuft de wintur? Blueft sneeuwballe gooije, schaasen rieje in sleeje rieje iets wat vroegur leuk was, of zouwe de echte winturs mit un pak sneeuw van zoon dertig centimetur nog terug komme.

Oh, wat waaide het de laatste dagen. Een fris briesje dat de lente leek aan te kondigen werd een late herfstwind die van lekker naar guur ging.

Zo korsemisse in oud in nieuw binne weer voorbie,wel gezellug mar tis weer goed dat tur een einde an komt. Vroegur stoende we om dezen tiet op de schaatsun, aak un gezellege tiet kenk wel zaage.

In onze vakantie zijn mijn vrouw en ik eens een paar plekken gaan bezoeken waar we gewoond hebben voordat we ons hier op Stad vestigden. Wow, wat een feest der herkenning ...

Het is weer kersttijd. Dat betekent in Stad veel lichtjes en gezelligheid. Juist op tijd is de temperatuur buiten bijtend genoeg geworden om de warmte binnen knus en geborgen te laten aanvoelen. Het weer is nog niet helemaal verbroeikast.

Sinterklaar is de deure nog niet uut of de kerstbââm mot opgetuugd worre. Dur binne der aak un hââp die niks meer doen mit Sinterklaas, mar allus oender de kerstbââm stoppe. Noe die kerstbââm optuge was aak un leuke bezigheid.

Het woord ‘democratie’ is onpopulair in deze dagen van angst en oorlog. Bovendien is democratie in de praktijk ver te zoeken. In Europa wordt de dienst uitgemaakt door een wel erg getrapt systeem ...

Sinterklaasaevend was bie oens een groot feest, we keeke dur naer uut. We konde niet wachte tot het gezellege aeventje zou komme, in wat zoude we allemaele kriege.

Sinterklaas, u weet vast dat ik dit jaar ontzettend zoet ben geweest. Althans, als uw grote boek up to date is en u er nauwgezet in leest. Zo zoet, meneer, als suiker ...

We gaen verdur mit de slacht. Zoas ik de vorege keer al zei we hadde geen diepvries, dus allus most verwaarkt worre. In allus wat te eten was an heut vaareke wier gebruikt...

Het dorp is gek geworden. Sommige mensen willen het dorp op stelten zetten, anderen laten hun fotoalbums plunderen en gaan dan naar de buit kijken als hij tentoongesteld wordt...

Verbazend veel mensen reageerden op mijn vorige column met de opmerking nog nooit een kabouter te hebben gezien. Heel dapper van hen, want dat is niet iets waar je zomaar openlijk voor uit komt.

Je laapt noe un supermarkt binnen, als tie der nog is, in dan ken je van allus kaape. Je staet ter niet meer bie stille, allus is te kriegen. Vroegur was dat wel arus, je most dan zurege voor de wintur. Laet ik mar us beginne mit wat ter in de vleispanne kwam.

Er is iets aan de hand onder de Stadse kabouterbevolking. Ik vind dat ik hen weinig zie en dat de kabouters die ik de laatste tijd spreek iets afwezigs of zorgelijks over zich hebben.